تبليغاتX
غزل_تو
آبی ولی بی رنگ

قيصر هم جاودانه شد !

 

 

 

                   امين پور

 

 

                                                                         ... به خير !

 

 

 

 

 

 

راستي سلام !... كه نه اما ....اصلن بگذريم ...

 

از محسن رضوي عزيز عزيز ... به خاطر چشمان ظريفي كه در انگشتانش  نهفته است ومهرباني ، در گونه ي نوشتار اين پست بي نهايت ...

 

 

 

 

 

دستي كه

چنگ انداخت

 در دامان اين مرد

يك پاكت سيگاردر دستان اين مرد

 

در بين چنگ و

 بوسه ...

... رقص دود سيگـــــــــــــار

مـــــــي رقصد آن معشوقه ي خندان اين مرد

 

طعم شراب و

شاهد و

رندي و

سيگار

جامانده

        بين لثه و دندان اين مرد!

‌‌ ‌(معشوقه بود و

رندي و

سيگار و گيلاس )

 ـ چي ؟ چارتوي لعنتي ؟!

زندان اين مرد...

ـ زندان كه نه ...

اين

چار ديوار بهشت است

اما

بهشتي كه گرفته جان اين مرد !

 

يك مرد

شكل فال ديوانش نشسته است

سر مي رود

فنجان

كه در دستان اين مرد

 

خودكار

يك دفعه

به رقص آمد ميان

انگشت ها ي لاغر و لرزان اين مرد

 

كم كم غزل هايش به هم سنجاق مي شد

در انتشار ثانيه

سامان اين اين مرد !

 

()

 

حالا شب و

احساس داغ قهوه اي

تلخ

يك پاكت سيگار

و

فنجان اين مرد ....

 

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم آبان 1386ساعت 0:7  توسط غزل_تو  |