یکشنبه بود و باز خیابان بی قرار

                یک زن کنار خط کشی زرد انتظار 

               یکشنبه بود و شرشر پاییز می چکید

               از شانه های عابر بی زار از بهار

               هر هفته هفت سال به نام کسی گذشت

                با طعم تلخ قهوه و  سیگارــ زهر مارــ ...!

                یک جفت کفش کهنه کمی گریه کرده است

                یک جفت کفش کهنه کنار طناب دار

                هر هفته شنبه بود که دنیا به سر رسید

                یکشنبه ها جنازه ی مردی سر قرار

                این قصه بی کلاغ به پایان نمی رسید

                تا اینکه شاعری به خطا گفت : قار قار